Archiwum kategorii: Strony, które warto odwiedzić – ciekawe strony (artykuły,porady)

Pierwsze dni dziecka w przedszkolu

Moment przekroczenia przez dziecko progu przedszkola jest niewątpliwie ważnym  wydarzeniem w życiu całej rodziny, dlatego warto się do tego  odpowiednio przygotować.

Pierwszy krok dziecka w samodzielność często bywa trudny. Zatem musimy zrobić wszystko aby ułatwić dziecku przedszkolny start i dobrze przygotować do czekających je zadań.

Jak  można ułatwić dziecku start w przedszkolu – rady dla rodziców

  • postaraj się w początkowym okresie, odbierać dziecko wcześniej (małe dziecko ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje mu się bardzo długi),
  • nie mów dziecku, że przyjdziesz  po nie wcześniej, kiedy jest to niemożliwe ( w ten sposób stracisz jego zaufanie i zmniejszysz jego poczucie bezpieczeństwa),
  • nigdy nie strasz dziecka przedszkolem,  przeciwnie staraj się podkreślać jego dobre strony,
  • przyzwyczajaj swoją pociechę  do urozmaiconych potraw, skończ z rozdrabnianiem pokarmów (trzylatek może już  swobodnie gryźć pokarm),
  • wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad,
  • sprawdź , czy  twoje dziecko potrafi samodzielnie  wykonać proste czynności – samemu załatwiać potrzeby fizjologiczne, myć ręce, ubierać się. Jeśli ma problemy poćwiczcie razem i chwal je za każdy nawet najmniejszy sukces,
  • odzwyczajaj  dziecko od smoczków, pampersów, nocnika,
  • pozwól dziecku uczestniczyć w przygotowaniach do przedszkola (wspólne zakupy), daj  możliwość przyzwyczajania się do tych rzeczy w domu, aby w przedszkolu to wszystko nie było takie nowe, a już znajome i zarazem łatwe do rozpoznania

RADY NA PIERWSZE DNI W PRZEDSZKOLU

  • stosuj w przedszkolu krótkie pożegnania,
  • nie okazuj dziecku własnych rozterek zostawiając je w przedszkolu, (przekazujesz im wtedy swoje lęki),
  • przygotuj dla dziecka wygodny strój do samodzielnego ubierania, który można pobrudzić,
  • nie wyręczaj dziecka nawet gdyby wykonywało określone czynności niezdarnie,
  • nie zmuszaj dziecka  do  tego, by zawsze od razu opowiadało o tym, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres, poczekaj aż samo zacznie mówić,
  • nie pytaj dziecka, co i ile zjadło, ale w co i z kim się bawiło,
  • jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, postarajcie się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata (rozstanie z nim jest często mniej bolesne),
  • staraj się  w miarę możliwości  skracać czas pobytu małego dziecka w przedszkolu  do 4-5 godzin (gdy dziecko już się przyzwyczai,  możesz go wydłużyć),
  • pozostaw w szafce w szatni dodatkowe ubrania, uprzedź dziecko, że gdy pobrudzi lub zmoczy ubranie, może przebrać się  w czyste. Jeśli dziecko zabrudzi ubranie nie miej do niego pretensji i staraj się  nie krytykować dziecka,
  • pozwól zabrać do przedszkola ulubiona zabawkę – przytulankę, to  często daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, przypomina dom,
  • w rozmowach o przedszkolu staraj się podkreślać jego  dobre  strony, ale nie odbieraj dziecku prawa do własnej oceny życia przedszkolnego.  Dobrze jest pozwolić dziecku się wyżalić, wysłuchać jego relacji, podtrzymać je na duchu. Warto też rozpoznać trudne sytuacje i podkreślać, że podczas nieobecności mamy dziecko powinno szukać pomocy u swojej pani wychowawczyni
  • postaraj się nawiązać dobry kontakt i stała  współpracę z nauczycielkami danej grupy. Warto dowiadywać się o rożne sprawy dotyczące pobytu dziecka w przedszkolu.

Akceptacja przez dziecko nowej rzeczywistości przedszkolnej zależy w pewnej mierze od akceptacji i pozytywnego nastawienia rodziców. Spokój rodzica, jego opanowanie, przekonanie, że dziecko da sobie radę, są tym, co najbardziej uspokaja malucha. Jeśli czujesz, że rozstanie z dzieckiem jest dla ciebie za trudne i obawiasz się, że możesz przeżywać zbyt mocno, znajdź osobę, która tego dnia odprowadzi dziecko. Dziecko „kupuje” emocje rodzica. Uwierz, że wszystko się uda, a tak się stanie.

Nie bądź zielony w temacie autyzmu, w kwietniu bądź niebieski!

W środę 2 kwietnia obchodzić będziemy Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu, ustanowiony przez ONZ. Autyzm uznany został za jeden z najpoważniejszych problemów zdrowotnych świata – obok raka, cukrzycy i AIDS. Celem tego święta jest podnoszenie społecznej świadomości na temat tego zaburzenia.
Autyzm powoduje trudności w postrzeganiu świata, uczeniu się, porozumiewaniu i kontaktach społecznych. W Polsce autyzm wykrywany jest u jednego dziecka na około 300. Niektóre badania wskazują, iż nawet 1% populacji może być dotknięty całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, w tym autyzmem
Eksperci podkreślają, że autyzm jest najczęściej występującym zaburzeniem rozwojowym i alarmują, że  liczba dzieci u których wykrywany jest autyzm wzrasta.

Czym jest….

Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju dziecka. Oznacza to, że u dotkniętych nim dzieci obserwuje się objawy nieprawidłowego funkcjonowania we wszystkich obszarach rozwoju. Pierwsze symptomy autyzmu pojawiają się bardzo wcześnie, często już u kilkunastomiesięcznych niemowląt, ale zawsze są widoczne przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia.  Choć autyzm można zdiagnozować już u bardzo małych dzieci, to często diagnozuje się go również u nastolatków, a nawet osób dorosłych. Nie leczony może prowadzić do bardzo głębokich zaburzeń funkcjonowania w późniejszym wieku. Warto pamiętać, że zaburzenia autystyczne mają bardzo zróżnicowany charakter, nie tworzą jednolitego obrazu co do symptomatologii i głębokości zaburzeń. Dlatego obecnie w literaturze światowej używa się określenia „spektrum zaburzeń autystycznych”.

Fakty i mity…

1.

#AutyzmMit: Autyzm jest nowym zaburzeniem.
#AutyzmFakt: Autyzm został opisany po raz pierwszy przez Leo Kannera w 1943 roku. Jednak opisy dzieci z charakterystycznymi dla autyzmu objawami pojawiły się w literaturze już pod koniec XVIII wieku!

2.

#AutyzmMit: Autyzm dotyka tylko dzieci.
#AutyzmFakt: Aby zdiagnozować autyzm pierwsze objawy muszą się pojawić przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia. Z autyzmu się nie wyrasta! Dzieci z autyzmem stają się dorosłymi z autyzmem! Zdarza się jednak, że w wypadku bardzo subtelnych objawów autyzm diagnozowany jest dopiero u nastolatków, a nawet u osób dorosłych.

3.

#AutyzmMit: Osoby z autyzmem wyglądają inaczej.
#AutyzmFakt: Wygląd osób z autyzmem nie różni się od wyglądu innych osób. Autyzm jest „ukrytą” niepełnosprawnością. Nie zawsze jesteśmy w stanie od razu powiedzieć, że ktoś na nią cierpi.

4.

#AutyzmMit: Pierwsze niepokojące objawy pojawiają się u dzieci pomiędzy 2 a 3 rokiem życia.
#AutyzmFakt: Badania wskazują, że rodzice dzieci z autyzmem dostrzegali pierwsze niepokojące objawy jeszcze przed ukończeniem przez dziecko 1 roku życia, a czasem nawet w wieku 6 miesięcy!

5.

#AutyzmMit: „To jest ADHD, a nie autyzm.”
#AutyzmFakt: U 35%-50% dzieci z ADHD występują również zaburzenia spektrum autyzmu. A aż 60%-80% dzieci z Zespołem Aspergera ma również ADHD.

6.

#AutyzmMit: Nauczyciele w szkole są dobrze przygotowani do pracy z dziećmi z autyzmem.
#AutyzmFakt: Aż 71% nauczycieli przyznaje, że w szkołach brakuje wiedzy i umiejętności na temat metod pracy z uczniami ze spektrum autyzmu (Fundacja SYNAPSIS, 2012).

7.

#AutyzmMit: Wszyscy ludzie cierpiący na autyzm wymagają stałej opieki.
#AutyzmFakt: Część osób z autyzmem dobrze radzi sobie w życiu, ma pracę zakłada rodziny. Ale są też takie, które będą wymagały ciągłej opieki do końca życia.

8.

#AutyzmMit: Dzieci z autyzmem powinny się uczyć w szkołach specjalnych.
#AutyzmFakt: Każde dziecko z autyzmem jest inne i wymaga innej edukacji. Część dzieci chodzi do szkół masowych, część do integracyjnych, a część do specjalnych. Są także dzieci, które uczą się w klasach dla dzieci z autyzmem.

9.

#AutyzmMit: To co jest skuteczne u jednej osoby z autyzmem, jest skuteczne u innych.
#AutyzmFakt: Mimo, że wiele osób z autyzmem zmaga się z podobnymi problemami, to każda z nich odczuwa je w inny sposób i może wymagać innego wsparcia i odmiennie prowadzonej terapii.

10.

#AutyzmMit: Niemówiące osoby z autyzmem nie mogą się porozumiewać.
#AutyzmFakt: Niemówiące osoby z autyzmem mogą korzystać z alternatywnych i wspomagających metod komunikowania się (AAC), takich jak np. piktogramy, PECS, Makaton.

11.

#AutyzmMit: Ponieważ na autyzm nie ma lekarstwa, to osobom z autyzmem właściwie nie można pomóc.
#AutyzmFakt: To prawda, że nie ma tabletki, która leczy autyzm. Ale tak, jak w przypadku osoby niewidomej pomocna może być biała laska, czy pies –przewodnik, tak w przypadku osoby z autyzmem najważniejszym „narzędziem terapeutycznym” jest drugi człowiek – jego życzliwość i zrozumienie.

12.

#AutyzmMit: Osoby z autyzmem celowo unikają kontaktu wzrokowego.
#AutyzmFakt: Dla niektórych osób z ASD kontakt wzrokowy jest bardzo trudny, a czasami fizycznie bolesny.

13.

#AutyzmMit: Nie ma potrzeby zajmowania się sprawami osób z autyzmem ponieważ ich sytuacja uległa zdecydowanej poprawie.
#AutyzmFakt: Osoby z autyzmem i ich rodziny wciąż doświadczają stygmatyzacji i mają trudności w dostępie do przysługujących im świadczeń. Ich prawa obywatelskie są wciąż nieprzestrzegane. Dlatego niezbędne jest rozpoczęcie systemowych zmian zmierzających do poprawy sytuacji tej grupy obywateli.

1. Porównaj osiągnięcia rozwojowe Twojego dziecka z listą umiejętności rozwojowych odpowiadająca jego wiekowi.

Umiejętności dziecka między 12 a 18 miesiącem życia

  1. Moje dziecko przerywa czynność, gdy mówię „nie wolno” i patrzy na mnie, gdy kiwam palcem
  2. Moje dziecko potrafi naśladować po mnie proste gesty np. „jaki duży urośniesz ” i podnosi rączki do góry
  3. Jeśli chwalę lub głaszczę moje dziecko za coś, co ładnie i dobrze zrobiło, to cieszy się i powtarza czynność
  4. Moje dziecko potrafi pokazać na sobie i na mnie, gdzie jest nosek i buzia, robi to chętnie
  5. Moje dziecko kieruje się do mnie żeby się przytulić, kiedy spotka je coś przykrego
  6. Moje dziecko odwraca się do mnie i patrzy na mnie, kiedy wołam je po imieniu
  7. Moje dziecko bawi się chętnie ze mną w „łapanego” (cieszy się, gdy je złapię, a potem znów ucieka ode mnie)
  8. Moje dziecko rozumie już proste gesty i ich używa, np. potrafi robić „pa pa”

Umiejętności dziecka między 18 a 24 miesiącem życia

  1. Jeśli zapytam moje dziecko „Gdzie jest …? „, to odwraca ono swoją głowę w kierunku, w którym znajduje się dana osoba lub przedmiot, potrafi je wskazać palcem i przynieść mi przedmiot, kiedy o to poproszę
  2. Moje dziecko wypowiada kilka słów ze znaczeniem, naśladuje dźwięki zwierzątek, czynności lub pojazdów (np. „kap – kap”, „miau”, „brum”)
  3. Moje dziecko przynosi mi przedmioty zachęcając mnie do wspólnych zabaw
  4. Moje dziecko bawi się naprzemiennie, np. rzucając piłkę do drugiej osoby, puszczając auto
  5. Moje dziecko szuka pomocy w razie potrzeby, potrafi prosić o nią słowem, gestem lub zachowaniem
  6. Moje dziecko potrafi wskazać palcem przedmiot, który chce dostać
  7. Moje dziecko potrafi pokazać mi to, co je zainteresowało w danej chwili, np. wskazać palcem szczekającego psa
  8. Moje dziecko potrafi kręcić głową na „nie” i kiwać głową na „tak” adekwatnie do sytuacji

Umiejętności dziecka między 24 a 30 miesiącem życia

  1. Moje dziecko cały czas uczy się nowych słów
  2. Moje dziecko umie nazwać znajome mu przedmioty na obrazkach
  3. Moje dziecko wypowiada proste zdania
  4. Moje dziecko chętnie naśladuje po mnie czynności, np. gotowanie, odkurzanie, majsterkowanie
  5. Moje dziecko chętnie przygląda się zabawie innych dzieci, czasem próbuje do nich dołączyć
  6. Moje dziecko nauczyło się już bawić w „kółko graniaste” lub w „balonik”
  7. Moje dziecko potrafi pokazać mi to, co je zainteresowało w danej chwili, np. wskazać palcem szczekającego psa
  8. Moje dziecko zadaje mi pytanie „co to? „

Umiejętności dziecka między 30 a 36 miesiącem życia

  1. Moje dziecko słucha jak mu coś opowiadam, tłumaczę, dopytuje
  2. Moje dziecko zadaje mi pytanie „po co? ” lub „dlaczego? „
  3. Moje dziecko interesuje się otaczającym je światem, zdarzeniami z życia codziennego
  4. Moje dziecko uczy się wspólnego recytowania wierszyka, piosenki
  5. Moje dziecko zaczyna odmieniać wyrazy, nie zawsze jest to poprawne
  6. Moje dziecko chętnie bawi się naśladując zachowania dorosłych, wesoło bawiąc się w ich przedrzeźnianie
  7. Moje dziecko dąży do samodzielnego wykonywania czynności, takich jak: ubieranie, rozbieranie, jedzenie
  8. Moje dziecko chwali się nowymi umiejętnościami, lubi być w centrum zainteresowania

Umiejętności dziecka między po 36 miesiącu życia

  1. Moje dziecko samo potrafi już układać proste układanki
  2. Moje dziecko lubi zadawać mi pytania
  3. Moje dziecko chętnie słucha jak czytam mu książeczki
  4. Moje dziecko przywołuje mnie lub wskazuje, kiedy zobaczy coś ciekawego
  5. Moje dziecko udaje w zabawie sytuacje życiowe np. bawi się w dom
  6. Moje dziecko chętnie bawi się zabawkami w sposób zróżnicowany, nadaje im symboliczne znaczenie
  7. Moje dziecko umie bawić się z innymi dziećmi, potrafi zamienić się z nimi zabawką, czeka na swoją kolej w zabawie, współpracuje z dziećmi w zabawie
  8. Moje dziecko potrafi powiedzieć jak się nazywa i ile ma lat

Pamiętaj! Każde dziecko rozwija się w swoim tempie. Niektóre z wymienionych w listach umiejętności dzieci powinny opanować wcześniej, inne nieco później.

Jeśli odpowiesz negatywnie na przynajmniej 2-3 pytania z kategorii wiekowej odpowiadającej wiekowi Twojego dziecka lub przynajmniej na jedno pytanie z listy dotyczącej młodszego dziecka, poszukaj specjalisty (psychologa, pedagoga) w pobliżu swojego miejsca zamieszkania. Jeśli odpowiesz negatywnie na 4-5 pytań z kategorii wiekowej odpowiadającej wiekowi Twojego dziecka lub przynajmniej na jedno pytanie z listy dotyczącej młodszego dziecka, koniecznie skontaktuj się ze specjalistą. Pierwszym krokiem może być najbliższa Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna.

Pamiętaj, jeśli Twoje dziecko nie posiada jeszcze wszystkich umiejętności rozwojowych w stosunku do swojego wieku, to nie musi to wynikać z autyzmu! Ale wizyta u specjalisty jest konieczna.

Pamiętaj, im wcześniej zareagujesz, tym większa szansa na wyrównanie problemów rozwojowych Twojego dziecka. Wczesna diagnoza zaburzeń spektrum autyzmu daje szansę Twojemu dziecku na samodzielne życie w przyszłości! 

(Źródło: http://naniebiesko.org.pl/zasoby/104-mamo-tato)

Bibiografia:

  • Pisala E. Autyzm. Przyczyny, symptomy, terapia, wyd. Harmonia, 2012
  • www.naniebiesko.org.pl/zasoby
  • www.pracownialobus.pl
  • www.synapsis.org.pl/

Żywność ekologiczna w codziennym życiu

Jak rozpoznać żywność ekologiczną? Jakie są zalety i wady ekologicznej żywności? Czy jest ona w ogóle zdrowa? Na te i wiele innych pytań znajdą Państwo odpowiedź w materiałach przygotowanych w ramach akcji „Akademia Zdrowego Przedszkolaka” dostępnych pod poniższym linkiem.

Prezentacja dla Rodzicow – Uczymy sie o jedzeniu, w ekologicznym znaczeniu

Zabawy logopedyczne na niepogodę

Wady wymowy u dzieci są częstym problem. Warto w takiej sytuacji zasięgnąć pomocy logopedy. Poza tym, należy pamiętać, że im więcej czyta się dziecku oraz rozmawia, tym dziecko szybciej zacznie mówić. Należy pamiętać, iż niekiedy przyczyną zaburzeń wymowy są wady słuchu. Wprowadzenie zabaw o charakterze logopedycznym pozwala uniknąć utrwalania błędnej wymowy oraz wtórnych zaburzeń o charakterze emocjonalnym. Oto kilka pomysłów zabaw logopedycznych, które można zaproponować dziecku gdy za oknem szaro i ponuro:

ZABAWY ODDECHOWE:

  1. Robienie baniek mydlanych.
  2. „Wąchamy zapachy” – powolny wdech nosem, powolny wydech ustami (powtarzamy kilka razy).
  3. Zdmuchiwanie listków, dmuchawców podczas zabaw w parku, na łące.
  4. Zdmuchiwanie oraz dmuchanie przez słomkę piórek, lekkich piłeczek, watek, kuleczek papieru. Zabawa w przesuwanie piórek, piłeczek po stole, utrzymywanie piórka jak najdłużej w powietrzu.
  5. Dmuchanie przez słomkę na rozcieńczoną farbę i tworzenie kolorowych obrazków.
  6. „Baloniki” – „nadmuchujemy” policzki, nabieramy do buzi dużo powietrza, zgromadzone powietrze w buzi przesuwamy z jednego policzka do drugiego, wypuszczamy powietrze szybko lub powoli wymawiając „pssssss”.
  7. Dmuchanie balonów.

ZABAWY ORTOFONICZNE, FONACYJNE, ARTYKULACYJNE:

  1. Zabawa w:                                                                                                                                  „Kotki”:
    •  kotki piją mleczko języczkiem z talerzyków  (język wysuwamy jak najdalej z buzi),
    • oblizują wąsy (język sięga do kącików ust z jednej i z drugiej strony),
    • następnie chodzą wokół miseczek i miauczą „miau”.

„Pieski” :

    • warczą „wrrr”,
    • szczekają „hau, hau, hau”,
    • jedzą kość – „mniam, mniam”, „wrrrwrrr”,
    • oblizują się (język oblizuje górną i dolną wargę).

„Krówki”:

    • muczą „muuu”,
    • żują trawę – buzia jest zamknięta, poruszamy żuchwą w różne strony,
    • dobra trawa – oblizujemy językiem całe usta.
  1. Naśladujemy odgłosy: „bzzz”, „szuszu” „sssss”, „szszsz”
  2. Możemy bawić się także wykorzystując wierszyki, rymowanki np:

„Kran” M. Terlikowska


Myła ręce jakaś gapa,
kap, kap, kap.
Poszła,
a kran dalej kapał,
kap, kap, kap.
Wczoraj kapał i dziś kapie:
kap, kap, kap.
I źle myśli o tej gapie,
kap, kap, kap!
To przez gapę kran ma katar,
kap, kap, kap.
Taki katar to jest strata!
Kap, kap, kap.
Bo te krople- to są grosze,
kap, kap, kap.
Grosz za groszem z wodą poszedł,
kap, kap, kap.
Co tu robić? Gapa nie wie,
kap, kap, kap.
A więc my powiemy gapie:
“Dokręć kran!”
O, już nie kapie!

„Pies” W. Chotomska

Witam pana, panie psie,
porozmawiać z panem chcę.
– Gdybyś pieski język znał,
to byś do mnie szczekał:
– hau! hau! hau!

 

„Co kotek miał” – M. Kownacka

Mały Jasio kotka
Przy kominku spotkał.
Ukłonił się kapeluszem:
– porozmawiać z kotkiem muszę.
– Miał kotek siostrę?
– Miau.
– Miał kotek pazurki ostre?
– Miau.
Miał kotek mamę i tatę.
– Miau.
– Miał kotek na grzbiecie łatę?
– Miau.
I tak sobie przez godzinkę,
Rozmawiali przed kominkiem .

 „Jedzie pociąg”
Jedzie pociąg  fu, fu, fu.
Trąbka trąbi  – tru, tu tu.
A bębenek  – bum, bum, bum.
Na to żabki kum, kum, kum.
Woda z kranu kap, kap, kap.
Konik człapie – człap, człap, człap.
Muszka brzęczy – bzy, bzy, bzy.
A wąż syczy sss… .

„Co mówią zwierzaki?”

Co mówi bocian, gdy żabę zjeść chce?
Kle kle kle
Co mówi żaba, gdy bocianów tłum?
Kum kum kum
Co mówi kaczka, gdy jest bardzo zła?
Kwa kwa kwa
Co mówi kotek, gdy mleczka by chciał?
Miau miau miau
Co mówi kura, gdy znosi jajko?
Ko ko ko
Co mówi kogut, gdy budzi w kurniku?
Ku ku kukuryku
Co mówi koza, gdy jeść jej się chce?
Mee mee mee
Co mówi krowa, gdy brakuje jej tchu?
Mu mu mu
Co mówi wrona, gdy wstaje co dnia?
Kra kra kra
Co mówi piesek, gdy kość zjeść by chciał?
Hau hau hau
Co mówi baran, gdy jeść mu się chce?
Bee bee bee
Co mówi ryba, gdy powiedzieć chce?
Nic! Przecież ryby nie maja głosu.

„Deszcz”
Zła pogoda, kapie woda,
kapie z nieba, kap, kap, kap.
A w kaloszach do przedszkola,
idą dzieci, chlap, chlap, chlap!
Kap, kap, kap, kap, kap, kap,
idą dzieci, chlap, chlap, chlap!
Kap, kap, kap, kap, kap, kap,
idą dzieci, chlap, chlap, chlap

„ Myszki”


Myszek sto do norki szło:
SZO, SZO, SZO SZO, SZO, SZO
Wtem wybiegły koty dwa:
SZA, SZA, SZA SZA, SZA, SZA
A, że były bardzo złe
SZE, SZE, SZE SZE, SZE, SZE
To złapały myszki dwie
SZE, SZE, SZE SZE, SZE, SZE
Potem jeszcze zjadły trzy
SZY, SZY, SZY SZY, SZY, SZY
I ostrzyły ciągle kły
SZY, SZY, SZY SZY, SZY, SZY
Ale, że im brakło tchu
SZU, SZU, SZU SZU, SZU, SZU
Nie złapały wszystkich stu
SZU, SZU, SZU SZU, SZU, SZU

  1. Zabawa w „Echo” – wymawianie głosek rpzez dorosłego i powtarzanie ich przez dzieci. Wymawiamy tylko daną głoskę czyli np. „mmmm” bez towarzyszącej jej samogłoski „y” czyli nie mówimy „my” tylko „mmm”, „fff”.
    • „Śmieszne minki”– robienie różnych minek z przed lustrem
  2. Naśladowanie różnych zwierząt:
    • otwieramy szeroko buzię – krokodyl,
    • otwieramy szeroko buzię i wykrzykujemy „łaaa”- lew,
    • mruczymy „mmm” usta są zamknięte, wargi są zbliżone, możemy się wspomóc zaciskając piąstki – misie
    • wywijamy wargi –małpka,
    • wciągamy policzki do jamy ustnej, policzki ściśle przylegają do łuków zębowych, wargi tworzą „zajęczy pyszczek”, gdy zajączek je marchewkę, wargi przesuwają się na boki – zajączek,
    • oblizujemy wargi dotykamy czubkiem języka wargi górnej i dolnej – kotek,
    • stukamy koniuszkiem języka w podniebienie za zębami – dzięcioł.

     

Zabawy słuchowe:

  • rozróżnianie dźwięków z otoczenia np. brzęk szkła, dzwonek telefonu,
  • „Gdzie jestem” – jednemu z uczestników zabawy przewiązujemy oczy przepaską, druga osoba staje z jednej ze stron osoby z przepaską i woła ją po imieniu. Dziecko (osoba) z przewiązanymi oczami musi wskazać, z której strony usłyszał dźwięk swojego imienia.
  • rozpoznawanie głosów najbliższej rodziny,
  • rozróżnianie dźwięków wydanych przez pojazdy,
  • zabawa w odgadywanie dźwięków wydanych przez znajome przedmioty np. brzęk kluczy, kapanie wody z kranu itp.,
  • poszukiwanie źródła dźwięku np schowanego budzika
  • prezentowanie dźwięków wydobywanych przez różne przedmioty,
  • zabawa w naśladowanie rytmu.

Jeśli niepokoisz się, iż mowa Twojego dziecka nie rozwija się prawidłowo, warto skonsultować się z logopedą, który jest w naszym przedszkolu we wtorki i czwartki lub skorzystać z bezpłatnej porady w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej przy ulicy Żwirki i Wigury 27a w Kętach. Konsultacje odbywają się w poniedziałki od godziny 16.00.

1381308_169325436600874_1529531181_n

Opracowała: Alicja Kojder

Bibliografia:

1. Michalak-Widera I.: Śmieszne minki dla chłopczyka i dziewczynki. Ćwiczenia usprawniające wymowę, Katowice 1998, UNIKAT – 2.

2. Rocławski B., (red.): Opieka logopedyczna od poczęcia, Gdańsk 1998, GLOTTISPOL

 

 

 

Akademia Zdrowego Przedszkolaka w naszym przedszkolu

Serdecznie zapraszamy wszystkich rodziców do zapoznania się z przebiegiem akcji, już przeprowadzonych w naszym przedszkolu w ramach programu Akademia Zdrowego Przedszkolaka. Pod podanymi linkami znajdą Państwo raporty z akcji oraz galerię zdjęć.

PODRÓŻ DO MLECZNEJ KRAINY:

http://zdrowyprzedszkolak.pl/index.php/component/zp/?view=page&id=1126

http://zdrowyprzedszkolak.pl/index.php/component/zp/?view=gallery&id=2501

PRZEDSZKOLAK BEZPIECZNY W ŚRODOWISKU:

http://zdrowyprzedszkolak.pl/index.php/component/zp/?view=page&id=1817

http://zdrowyprzedszkolak.pl/index.php/component/zp/?view=gallery&id=3233

Jak zapewnić zbilansowaną dietę swojemu dziecku

Dzieci na zajęciach odkrywają zasady zdrowego odżywiania się, a my zachęcamy również rodziców do zapoznania się z materiałami przygotowanymi w ramach programu Akademia Zdrowego Przedszkolaka.

Podróż do mlecznej krainy – prezentacja

ZBOŻA ZJADAMY ENERGIĘ Z NICH MAMY – prezentacja

Z pewnością wielu rodziców próbowało różnych magicznych sztuczek aby ich pociesza zjadła choć trochę obiadu czy zdrowego warzywa. Jak podają badania 20% dzieci w wieku trzech lat i 42% w wieku czterech lat ma słaby apetyt.

Jak sprawić aby dzieci odczuwały radość z jedzenia, a rodzice nie musieli zamartwiać się, że ich pociecha nie dostarcza organizmowi potrzebnych składników odżywczych:

1. Warto postarać się wprowadzić stałe pory posiłków.

2. Ogranicz słodkie przekąski między posiłkami.

3. Podawaj dziecku małe porcje tak aby szybciej osiągnęło satysfakcję za zjedzony posiłek.

4.Postaraj się aby danie na talerzu wyglądało kolorowo i smacznie. Można również z odrobiną fantazji pokusić się o stworzenie uśmiechniętych buziek czy dekoracji na potrawach. Na pewno zainteresuje to malucha.

5. Pozwól dziecku na wybór czy chce zjeść kanapkę z szynką czy serem, jogurt malinowy czy truskawkowy. Dzięki temu dziecko uczy się dokonywania wyboru i ma poczucie decydowania o swoim menu.

6. Postarajcie się spożywać posiłki wspólnie. Rodzice dają wtedy dobry przykład swojemu dziecko i jest to okazja do zacieśniania więzi rodzinnych.

7. Warto zaangażować dziecko w przygotowanie posiłku.

8. Motywacją do jedzenie może okazać się kupienie ładnego, bajkowego zastawu talerzy i sztućców. Dziecko chcąc zobaczyć obrazek na dole talerza będzie musiało zjeść posiłek. Pozwól dziecku na samodzielne spożywanie posiłków.

 

Dziecko w sieci

W dzisiejszych czasach wiele dzieci nie wyobraża sobie życia bez komputera. W sieci jest dostępnych wiele programów i gier edukacyjnych dzięki, którym najmłodsi mogą poznawać świat, uczyć się języków, zgłębiać swoją wiedzę.

Poniżej zaprezentuję kilka rad, jak sprawić aby nasze dzieci w sieci były bezpieczne i odkrywały tylko pozytywne strony komputera i Internetu.

  • Dziecko korzystające z Internetu może być narażone na kontakt z agresją, pornografią  lub innymi szkodliwymi treściami. Dlatego bierz aktywny udział w wyborze programów i stron WWW, z których korzysta dziecko. Na rynku istnieje wiele programów kontroli rodzicielskiej, dzięki, którym możesz zablokować niepożądane strony. Jednak nie ma idealnych i stuprocentowo skutecznych zabezpieczeń.
  • Pamiętaj, że komputer i Internet może uzależniać, dlatego kontroluj czas, jaki dziecko spędza przy komputerze. Czas spędzany każdego dnia przy komputerze nie powinien przekraczać:

3-5 lat: 20 minut

6-10 lat: 30 minut

Powyżej 10 lat: 60 minut

Nastolatkowie: 90 minut

-jeśli dziecko codziennie ogląda telewizję i korzysta z komputera, czas przeznaczony na te czynności ogółem nie powinien przekraczać 2 godzin dla dziecka w szkole podstawowej i 30 min. dla przedszkolaka.

  • Spędzaj wspólnie czas z dzieckiem przy komputerze. Dzięki temu dla dziecka będzie to czas z rodzicem, a Ty będziesz mógł kontrolować poczynania swojej pociechy.
  • Wspólnie z dzieckiem stwórz listę stron, które będą dla niego odpowiednie.
  • Regularnie sprawdzaj, jakie strony przegląda Twoje dziecko. Będziesz mógł w porę zlikwidować potencjalne zagrożenia.
  • Poniżej znajduje się lista polecanych stron dla dzieci, na których Wasze pociechy znajdą gry edukacyjne nie zawierające przemocy.

– www.przedszkolaki.sieciaki.pl

– www.bazgroszyt.pl

– www.ciufcia.pl

– www.domowyprzedszkolak.pl

– www.lulek.tv

– www.kulturalnyplaczabaw.pl

– www.minimini.pl,

– www.czasdzieci.pl/dzieci/

Jak rozpoznać ryzyko dysleksji już u dzieci w wieku przedszkolnym?

Czym jest dysleksja?

Badania ostatnich lat dowodzą niezbicie, że dysleksja jest skutkiem uwarunkowań genetycznych. Obecnie znane są cztery geny które przenoszą cechy szczególnej budowy mózgu i móżdżka, które powodują właśnie specyficzne, nieoczekiwane u inteligentnego dziecka problemy w czytaniu i pisaniu zwane dysleksją. Są to problemy niewynikające z obniżenia sprawności intelektualnej, schorzenia neurologicznego ani z zaniedbania środowiskowego, ani też z wad zmysłów. Wpływ na wystąpienie dysleksji mogą mieć też minimalne zmiany organiczne w mózgu powstałe podczas ciąży, nieprawidłowego, czy też bardzo długiego porodu, a także wcześniactwo.

Już u małych dzieci pewien zespół cech może świadczyć o zagrożeniu dysleksją.

Jakie czynniki sprzyjają dysleksji?

Wiek przedszkolny (3-5 lat):

•    Między drugim a trzecim rokiem życia dzieci z ryzykiem dysleksji później zaczynają chodzić i biegać, nie radzą sobie z układaniem klocków i jedzeniem łyżką, nie próbują rysować. Jeśli dziecko późno zaczęło mówić, a mając trzy lata, porozumiewa się za pomocą pojedynczych wyrazów i bardzo prostych zamiast złożonych zdań, może być to już istotny symptom ryzyka dysleksji.  Kolejnym symptomem może być trudność w budowaniu z klocków, niechętne rysowanie (uproszczone, prymitywne rysunki). Maluch nie umie narysować koła jako 3-latek, kwadratu i krzyża – jako 4-latek, trójkąta i kwadratu – jako 5-latek. Zaburzenia funkcji wzrokowych: objawiają się kłopotami w składaniu obrazka pociętego na części, układaniu puzzli, układanek i mozaiki. Opóźniona jest orientacja w przestrzeni i schemacie własnego ciała: z końcem wieku przedszkolnego dziecko już nie powinno mylić się i mieć kłopotu ze wskazaniem prawej, lewej ręki.

Aby pomóc maluchowi mającemu wymienione wyżej trudności należy wprowadzić zabawy, które zmniejszą lub wyeliminują te deficyty rozwojowe: układać z dzieckiem klocki według wzoru, wspólnie rysować i nie wyręczać go przy codziennych czynnościach.

Klasa „0” oraz I (6 – 7 lat):

Na tym etapie dzieci z ryzykiem dysleksji nie lubią zabaw manipulacyjnych, mają kłopot z ułożeniem puzzli, prymitywnie rysują. Nie słyszą rymów i nie potrafią ich tworzyć, nie pamiętają wierszyków i nazw, a zwłaszcza ich sekwencji (nazw dni tygodnia i miesięcy). Naszą uwagę powinny zwrócić kolejne problemy z utrzymaniem równowagi – częste przewracanie się, kłopot z jazdą na rowerku, staniem na jednej nodze.

W pierwszej klasie szkoły podstawowej pojawiają się nasilone trudności w czytaniu – dziecko zapomina, jak wyglądają litery i jak brzmią głoski z nimi związane, nie potrafi rozłożyć słów na głoski i złożyć ich w słowo. Dziecko pomimo wielu ćwiczeń nieprawidłowo trzyma ołówek w palcach, w niewłaściwym kierunku kreśli linie pionowe (od dołu do góry) i poziome (od prawej do lewej). Problemy dziecku sprawia rysowanie szlaczków, odtwarzanie figur i wzorów geometrycznych. Malec przejawia trudności w orientacji w czasie np. określaniu pory roku, dnia, godziny na zegarze.

 

Rozpoznane ryzyko dysleksji i podjęte odpowiednie kroki, mogą skutecznie zapobiec trudnościom w czytaniu i pisaniu. Nawet jeśli pomylimy się w ocenie ryzyka dysleksji, dodatkowe ćwiczenia i więcej poświęconej uwagi nie zaszkodzą przecież dzieciom.

Opracowała: Alicja Kojder